اصل نماز هم زیارت خداوند است

اصل نماز هم زیارت خداوند است

بیانات حاج منصور ارضی در مناجات کمیل حرم سیدا لکریم 12 مرداد 97

اَعوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم
بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ
الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُ لِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَا عَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها

گاهی وقتها ما در باب زیارت خیلی آداب را فراموش میکنیم، حالت زیارت باید مثل حالت نماز باشد از آن جهت که اصل نماز هم زیارت خداوند است چه او را ببینیم و چه او را نبینیم. به همین خاطر اولین کار برای زیارت غسل یعنی طهارت یافتن است. به این معنا که به سوی محبوبت پاکیزه سفر کنید. شما در نماز ممکن است  بعضی وقتها از من کارهای بیهوده دیده باشید! می‌فرمایند در نمازبعضی ذکرها را دوباره بگو، اما زیارت از این جهت قابل مقایسه با نماز نیست. چرا که بیان بر این است در زیارت از حالت جدل و مخاصمه و کلام بیهوده و لغو پرهیز شود. خیلی‌ها را شاید دیده باشید در سفر درگیر می‌شوند این را همه ناپسند میدانند. در سفر حجاج نیز همین آداب رعایت می‌شود که کسی مجادله نداشته باشد. درمورد آداب زیارت 28 مورد ذکر شده که باید مراقب آن باشیم و نکته مهم آن است که در ماه رمضان این نکات را می‌توان در هشت مورد تقسیم بندی نمود. شما در در زیارت همیشه زائر هستید حتی هنگام اطعام، خواب و یا حرف زدن!(طهارت ظاهری و معنوی ) زائر در هنگام پوشیدن لباس، راه رفتن (کوتاه قدم برداشتن) و ذکر گفتن باید آدابی را رعایت کند که به آن توجه نداریم. شما در هنگام انجام دادن فرایض واجب خود این کارها را تمرین میکنید و تمرین باقی این آداب در بندگی انسان تاثیر دارد. مثلاً بعضی تا به حرم وارد می‌شوند شروع می‌کنند به هل دادن تا به ضریح امام برسند! من نمی‌گویم بداست ولی ادب برآن است که اذن دخول بگیری ، زیارت بخوانی و با حالت خضوع به خدمت امام برسید. یا مثلاً در نماز زیارت  همه اهل بیت باید سوره "الرحمن"و "یاسین" را بخوانیم مگر وقت نداشته باشید و یایک مورد ضروری دیگر...
این خیلی مهم است؛ اگر  توجه کنید به بحث زیارت می‌فرمایند اگر ضعف ندارید ایستاده زیارت را بخوانید؛ و آن تکبیرها و لااله الا الله‌ها و تسبیحات دربندگی خیلی موثر است و مورد بعد می‌فرمایند در مسیر سفر زیارتی حرف بیهوده نزنید، در تذکر بیست و یکم نیز باز تاکید می‌کند سخن ناشایست را ترک کنید! حالا بعضی حرفها را به قدری بلند می‌گویند که یک جمعی همه می‌فهمند سخن نا شایستی گفته است.

از نکات مهم دیگر که امشب می‌خواستم تذکر بدهم بیست و چهارمین  مورد از آداب زیارت توبه و استغفار است، کسی نتواند در باب ورود زیارت نتواند توبه و استغفار نداشته باشد، اصلاً به زیارت نیامده ، او یا برای زیارت نیامده و یا برای سیاحت و تفریح به این سفر اقدام کرده است. 
در باب زیارت امام رضا علیه السلام آمده سیزده استغفار بعد از نماز زیارت است که شما را زنده میکند وخیلی هم مهم است و اگر کسی بتواند این کار را بکند قدمی بلند در بندگی برداشته است. ما حدود 28 مورد را برای آداب زیارت باید رعایت کنیم ولی وقتی می‌خواهید قدم در سفر زیارتی بگذارید با کسی همراه شوید که در راه با شما زیاد حرف نزند و به تکیبرها و استغفارها بیشتر توجه داشته باشید. مخصوصاً زمان شروع سفر و نزدیک شهر زیارتی که می‌رسید این ذکر" یَا مُعْطِیَ السَّائِلِینَ" را فراموش نکنید، این ذکر ورود شما را به زیارت نشان می‌دهد، و شما را از حال مهمانی خارج می‌سازد. این بهانه‌ای خوب است که امسال شما از حال مهمانی خارج شده و به زیارت نزدیکتر شوید. چون زائر بودن، با سائل بودن و یاسالک بودن و ذاکر بودن متفاوت است هرکدام درجه ای دارد ، و در این باب سخت است حرف بزند، زائر واقعاً حضرت را نشسته بر کرسی امامت می‌بیند. امام رضا علیه السلام خیلی رئوف است اما در جایی سخت می‌گیرد برای کسی که آشنااست و به او عنایت داشته است. مثل آن مرد بزرگ که برای زیارت فرزندانش به او می‌گویند به مشهد برویم ولی او می‌گوید چون تابستان درختان میوه(هلو) در خراسان بارور می‌شوند در تابستان به زیارت امام رضا علیه السلام برویم فرزندانش هم قبول میکنند و در تابستان به زیارت امام رضا علیه السلام رفتند، در وقت سلام و ورود به حرم هر بار هر چه سلام داد و اذن دخل خواند اشکی از چشمانش جاری نشد و باز گشت، و این اتفاق چندمرحله ادامه داشت، آن مرد دید وضع خیلی نامناسب است،در حل اسکان ماند و به گریه ومناجات مشغول شد، در همان حال به خوابی فرو رفت و حضرت را در رویا دید و حضرت به او فرمود شما برای زیارت مانیامده اید، برای خوردن میوه(هلو) آمدید!
در عرض حال دیگر زوار حضرت نیز آمده شخصی به زیارت امام رضا مشرف شد ولی خانواده خواستند درجایی دور‌تر از حرم اسکان داشته باشند تا به تفریح و سیاحت بپردازند! آن مرد چنین کرد و بعد خود به زیارت می‌شتافت. بعداز چندروز و در پایان سفر وقت رفتن، هنگام خروج از شهر آن خانم ، حرم امام رضا علیه السلام را دید و سلام کرد و گفت امام رضا به ما که خیلی خوش گذشت ببخشید که نتوانستیم حرم بیاییم. در ماشین حالی به او دست داد و به او گفتند حضرت فرموده ما خوشحالیم که به تو خوش گذشته است،  حالا اگر چه به زیارت ما نیامدی! همان جا آن خانم به هم ریخت و گفت برگردیم و به زیارت برویم.
ازهمین مطالب معلوم می‌شود، توجه امام رضا علیه السلام به هر زائر و سائلی هست. خصوصاً کسی که بتواند خدمت امام رضا علیه السلام برای مصیبت اباعبدالله گریه کند. البته ما در حرم سیدالکریم، در کنار آستانه امامزاده حمزه برادر امام رضا علیه السلام ثواب زیارت آن امام را داریم. ولی عجیب است که سالهابرای امام حسین علیه السلام گریه میکنیم و همه اهل بیت مصیبت دیده اند اما این آقااشاره می‌کنندهر وقت می‌خواهید به هر دلیلی گریه کنید حتماً به بهانه اباعبدالله گریه کنید. خیلی سخت است برای امام که از جدش ابا عبدالله این گونه سخن بگوید، همین روایت نشان میدهد چقدرشرایط سخت بوده که بعد از این همه سال تازه امام رضا چنین روضه ای برای اباعبدالله خوانده است...