بدانید از حسود خیرخواهی و دلسوزی محال است و از تقدیر خداوند خشمگین می‌باشد.

بدانید از حسود خیرخواهی و دلسوزی محال است و از تقدیر خداوند خشمگین می‌باشد.

بیانات حاج منصور ارضی در شب بیست و هشتم ماه مبارک رمضان مورخ بیست و سوم خرداد ماه ۱۳۹۷ مسجد ارک تهران


اَعوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم 
بِسْمِ ٱللّهِ ٱلرَّحْمنِ ٱلرَّحِیمِ
الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ اَلْحَمْدُ لِلّهِ بِجَمیعِ مَحامِدِهِ کُلِّهَا عَلی جَمیعِ نِعَمِهِ کُلِّها

حسود دوستى خود را در کلام خویش آشکار مى‌کند و دشمنى خود را در کردارش پنهان مى‌سازد. او نام دوست و صفت دشمن را دارد.
توجه داشته باشید که فردا شب با خود صحیفه سجادیه بیاورید که ظاهرا فردا شب آخر ماه مبارک رمضان است و دعای وداع با این ماه عزیز را می‌خوانیم. در ادامه بحث اکمال ایمان مومن در کلام رسول الله صلی الله علیه و آله رسیدیم به صفت " وَ لَا حَسُودٌ " مومن حسود نیست. قبل از ورود به بحث حسادت برای مقدمه به موضوع غبطه می‌پردازیم. وقتی هنر، رحمت و نعمتی در کسی مشاهده می‌کنید از خداوند برای خود می‌خواهید این تعریف غبطه به زبان ساده است که البته شرح و بحث مفصل‌تری دارد. می‌گویی عده‌ای از بزرگان به درجه شهادت رسیدند ولی من نرسیدم یا غبطه استفاده و بهره‌مندی از ماه مبارک رمضان را می‌خوری. واقعا خوشا به حال کسانی که عوض شدند نه آن‌هایی که عوضی‌تر شدند. حالا ماه رمضان را درک کردیم زندگی خود را بهم‌ بزنیم؟ تحصیل، کار و خانواده را بهم بزنیم؟ این حاصل برداشت اشتباه بعضی‌ها از دین است. اگر حقیقت دین را متوجه شویم به افراد و به هیئات وابسته نمی‌شویم و همه چیز را وسیله‌ای برای نیل به حق و حقیقت می‌دانیم. یکی از علائمی که نشان دهنده حسود نبودن مومن است در کلام لقمان چنین است: " وَ لِلْحَاسِد ثَلَاثُ عَلَامَاتٍ یَغْتَابُ إِذَا غَابَ، وَ یَتَمَلَّقُ إِذَا شَهِدَ، وَ یَشْمَتُ بِالْمُصِیبَة " لقمان به پسرش گفت: حسود، سه نشان دارد: پشت سر غیبت مى‌کند، رو در رو تملّق و چاپلوسى مى‌‏کند، و در مصیبت و گرفتارى زبان به شماتت مى‏‌گشاید. امیرالمومنین على بن ابی‌طالب علیه السلام می‌فرمایند: " اَلْحَاسِدُ یُظْهِرُ وُدَّهُ فِی أَقْوَالِهِ وَ یُخْفِی بُغْضَهُ فِی أَفْعَالِهِ فَلَهُ اِسْمُ اَلصَّدِیقِ وَ صِفَةُ اَلْعَدُو " حسود دوستى خود را در کلام خویش آشکار مى‌کند و دشمنى خود را در کردارش پنهان مى‌سازد. او نام دوست و صفت دشمن را دارد. در خود ببینید آیا این‌گونه هستید یا نه؟ از رسول خداوصلی الله علیه و آله نقل شده است " ألا لاتُعادِوا نِعَمَ اللّه ، قیلَ : یا رسولَ اللّهِ ، و مَنِ الذّی یُعادِی نِعَمَ اللّهِ؟ قالَ : الذّینَ یَحْسُدونَ النّاسَ " هان‌، با نعمت‌های خدا دشمنی نکنید‌، ‌عرض شد‌:‌ ای‌رسول خدا چه کسی با نعمت‌های خدا دشمنی می‌کند؟ فرمودند: آنان که به مردم حسادت می‌ورزند. حسادت بیشتر در مورد دنیاست حتی اگر لباس دین هم داشته باشد. مثلاً اگر مجلسی بگیرند می‌گویند الکی سرو صرا می‌کنند. دقت کنید با هر کسی که دوست می‌شوید به خانه و خانواده خود نزدیک نسازید. حسود رنجور است و هر شخصی که حسادتش کمتر باشد سالم‌تر است. امیرالمومنین علیه السلام می‌فرمایند: حسود زود خشم می‌گیرد و کینه‌ از دلش دیر بیرون می‌رود. حالا بعضی‌ها زود عصبانی می‌شوند ولی نباید در دل و فکرشان نگه دارند. بدانید از حسود خیرخواهی و دلسوزی محال است و از تقدیر خداوند خشمگین می‌باشد. ان شاءالله همه دوستان و عزیزان عاقبت به خیر شوند.